O gato violeta

Versións

2008-07-13T04:28:00.000-07:00

Antes de quedar definitivamente incomunicada ata setembro escribo este minipost analizando o extraño fenómeno das versións de cancións e os seus tipos.

Tipo 1. Versión totalmente irrecoñecible de non ser pola letra.

Orixinal:

Versión:

Tipo 2. Versiono isto porque me fai coña cantala (moitas veces mellora sustancialmente)

Orixinal:

Versión:

Tipo 3. Versiono unha canción porque non son quen de cantar unha "miña" de xeito.
Cando o teu "grande éxito" é unha versión mal feita podías ir recoñecendo que eres un pringado...

Orixinal: Tema dos 80 decente.

Versión: Tradución patateira do mesmo tema ao español cantada por Julio Iglesias Jr.

Despidome ata setembro cunha versión que deixe bo sabor de boca:

CLASIFICADE AS VOSAS VERSIÓNS!

G-A-T-O-S

2008-05-16T15:03:00.000-07:00

vivía no galpón,

........entraba polo furado do

...............tellado

.......cando se facía noite. as poutas eran finas. rabuñaba con facilidade. tiña as orellas

...........grandes, os bigotes longos e o fociño

......rosa. os ollos

............todos

amarelos e o rabo

longo longo... frotaba o lombo contra as pernas da dona e

........púñaselle de punta o pelaxe se algún can

...........entraba na casa

...............ou na finca.

.................gustaballe lamer o leite do seu plato, que lle rascaran a

......barriga, as raspas de sardiñas e

.............saltar ás árbores para cazar

.................os paxaros.

A publicidade por Calvin

2008-04-13T06:23:00.000-07:00

Clicar para velo en grande.

Agasallos bonitos bonitos!

2008-03-11T08:12:00.000-07:00

Xa sabedes como vai non?

*TOP 5 *

*Os peores agasallos da historia*

No posto nº 5 por "Sálvaste porque es quentiña"... A MIÑA BATA DE CASA ROSA!!

Trouxéronma os reis hai un par de nadais, supoño que se confundiron porque na etiqueta poñía "Violeta" pero aínda lle discuto á miña nai que é rosa.

Dademe a razón! é ou non é rosa?

No posto nº 4, por "Inutilidade intrínseca sobre a miña persoa"... PENDENTES!

Que, coma eu non tiro nada, acabaron funcionando de chinchetas ou despezados e convertidos en colgantes.

Están no 4 porque nunca me regalaron uns tan feos...

No posto nº 3 por "En que momento imaxinaches que ia usar iso?" O MOEDEIRO DA AMIGA DE KITTY
Que está nun caixón cheo de moedas de céntimo, xa dixen que eu non tiro nada?

Era ese becho de aí. Din que é un coello, vale, pon que cho creo, pero que (insertar palabra malsoante) leva na cabeza.

No posto nº 2, achegándose peligrosamente ao peor agasallo da historia por "Maiormente cutre" ... UNHA AXENDA DE PIOLÍN ATRASADA!!!

Con esa non puiden facer nada, segue nalgunha caixa por aí creo...

E co nº 1... (que nerviosss) por "Que che fixen eu para merecer este castigo?".... A CAMISETA ESTAMPADA COS COELLIÑOS DE PLAY BOY

Que nin sequera fixo falla cambiar, porque en canto lle explicamos á boa da muller que eran eses coelliños tan monos xa ma cambiou ela.

Mestres...

2008-02-25T12:20:00.000-08:00

Olaaa!!!! Xa estou de volta deste pequeno descansiño (hehe)

Bueno, como vos imaxinarede SI! vou rajar dos profesores. Supoño que é tirar pedras contra o meu propio tellado...¡chamémoslle crítica constructiva!

Se ti ensinas unha asignatura tal como química e es un caos de mestre podese dicir aquilo de "se sabe moita química! so que non sabe ensinala!" pero... e se o teu traballo é ensinar como ensinar?

Ese é basicamente o problema de maxisterio, que un mal profesor fai moito máis dano que en outras carreiras.

Suponse que para ser mestre dunha universidade tes que saber máis ou menos un pouco de todo... (rrrrrr) erro! e ahí vai un glorioso fragmento de apuntes dunha materia de cuxo nome non quero acordarme, pero está relacionada coas linguas e o súa aprendizaxe (este fragmento trata sobre como aprende o h líquido un neno inglés)

" la habilidad para comenzar otras palabras con /h/ parece haber sido adquirida para las palabras hi /hai/ y hello /helou/ "

Non sei, un par de palabriñas que sería útil aprender a pronunciar...

E diredes vos "ei! que ao mellor non estudou inglés!"

E eu respondo co fragmento de nº 2:

"Basándose en los estudios de M. Batterson, la estudiosa Mary Ann Petitto estudió el comportamiento..."

Sen comentarios.

Finalmente rematarei o recorrido pola aportación á lingua de Cervantes (XD) deste distinguido mestre cunha cita célebre tamén da súa propia colleita e que, segundo parece, define a súa filosofía da ensinanza:

"No tengo ningún interés en que nadie haga nada"

Ahí vai o "tocho-post" (e vos non vos chivedes, que ainda me queda un cuadrimestre de aguantalo)

Máis frases célebres aquí.

Bailaches Carolina...

2008-02-10T06:42:00.001-08:00

A saia da Carolina ten un lagarto pintado

carallo coa Carolina...

TIÑA UNHA SAIA DE LACOSTE!!!

As cinco fases do (post)exame.

2008-01-26T06:30:00.000-08:00

Fase nº 1: Negación (do evidente)

Exame? que exame?, eu non tiña ningún exame (mamá)

Fase nº 2: Ira

Aaaaaaahhhhhhhh!!!!! por que non me coincide co que puxeron os demaaais!!

Fase nº 3: Negociación (inutil)

Pero profee! que lle custa subirme as (20) decimiñas que mefaltaan!

(se estás moi convencido de que vas catear, é posible que xa non o intentes)

Fase nº 4: Depresión (esaxerada)

Isto non é o meu!! (chorar/darse de cabezazos contra as cousas) Voume meter a un ciclo de perruquería (canina), etc.

Fase nº 5: Aceptación (despois de rallar a dolor a todos os teus amigos)

solución 1: Anda, pero se ao final aprobei! (posiblemente sexas obxecto dalgún intento de asasinato por parte dalgún colega nos próximos días)

solución 2: ufff! bueno, xa a sacarei en setembro... (mimos dos colegas/bronca de mamá)

minipost: á xente de verdade.

2008-01-05T13:11:00.000-08:00

ATENCIÓN: se choraches cando rematou Supermodelo 2007, se o teu prototipo de beleza son Ken e Barbie, se fas prpósitos de aninovo que ti dis que cumples, se o sanque no cine é para ti unha ordinariez, se cres que "el contacto físico es vulgar" e se a túa maior aspiración é entrar na seguinte edición de Gran Hermano no leas o seguinte minipost. (é ainda digo máis, se cumples algunha desas condicións fora do meu blog XA!)

Esta entrada vai dedicada para a xente de verdade e vouna facer en plan metroflog (por cambiar non?)

Porque este nadal collimos unha intoxicación de turrón e doces.

Porque non collemos nos vaqueiros que mercamos en decembro.

Porque non nos sentimos culpables por iso.

Porque estamos todos de acordo en que o nadal só é unha festa comercial que so intenta volvernos máis consumistas ainda.

Porque non nos importa e segumos celebrándoa.

Porque non fixemos prpósitos de aninovo que sabemos que non imos cumplir.

Porque non fixemos prpósitos de aninovo.

Porque o de "este ano vou estudar" non se considera propósito se o dis cun vaso de vodka con cocacola na man.

Porque imos ver pelis de tiros.

Porque nos quedamos pola mañá vendo os debuxos animados.

Porque o deixamos todo para o último día.

Porque cando nos atopamos cos colegas bicámonos e abrazámonos todos (nada de palmadiñas nas costas os rapaces e un bico por meixela as rapazas)

Porque queremos aos nosos amigos e se son "raritos" querémolos máis.

Porque non sabemos bailar pero ahí estamos no medio e medio co baile do parrulo.

etc.

Invito a todos os que chegaran a este punto do post a que engadan máis porques nos seus blogs.

10 "inDISCOtibles"

2007-12-18T04:19:00.000-08:00

(ufff! que xogo de palablas tan malo) Vale ao tema. Non sei se a miña traxectoria musical dará para dez discos, pero pode intentarse.
Ao mellor non cambiaron o curso da música do mundo, pero eu escoítoos obsesivamente no mp3.
(non van ordenados de ningunha forma, non sería quen de facelo)

Nº 1

Nickelback. All the right reasosns. Adoro a voz de este tío.

Canción favorita: Animals

Nº2

Solomon Burke. Home in your heart. Para estudar, que é optimista.

Canción favorita: Everybody needs somebody to love

Nº3

KT Tunstall. Eye to telescope. Relaxanteeeee!

Canción favorita: Black horse and the cherry tree.

Nº4

Lou Reed. Transformer.

Canción favorita: Walk on the wild side.

Nº5

Green day. The best of green day. Por suposto as de antes, as de agora...ufff. Canción favorita: Hitchin a ride.

Nº 6

Deep purple. Smoke on the water. (Cañaaaa)

Canción favorita: Smoke on the water.

Nº7

Mika. Life in cartoon motion. (Que felicidade máis tonta :)

Canción favorita. Big girl (you are beautiful)

Nº8

Muse. Black holes and revelations. Non é dos que maís me gustan, pero ... canción favorita: Supermassive black hole (que mal rollo de videoclip, pero é parte do seu encanto)

Nº9

Revólver. Básico 3. Por vicio e pop.rock?

Canción favorita: Asustando al huracan.

Nº10

Dan Gibson´s Solitudes. Emerald forest. Para durmir ou meditar, según.
Canción favorita: The light of day. Non a atopei, esta vai para que vos fagades unha idea.

8 porqués to kill (yourself)

2007-11-16T02:45:00.001-08:00

Ola, meu esquecido blog!!
Se vos preguntades o porque desta prolongada ausencia direivos que foi producida por unha serie de catastróficas coincidencias como a falla de ordenador o acceso a internet, o cambio de cidade domicilio etc (que dura é a vida do estudante...), unha morea de traballo escrito e unha incipiente preguiza que me asalta por etapas.
Fai unhas semanas a Raiña Vermella (por certo "me encanta tu nuevo style, osea") propoñía unha fermosa recopilación de momentos penosos. Ahí van os meus:

1. Que unha señora que so coñeces de vista belísqueche as meixelas cunha forza sobrehumana asegurando que estás moi grande cando até ti ves que non sobes do metro dez.

2.Que, na praia, te envolvan duas ondas en menos de 30 segundos.

3.Facer "top-less" involintario a causa do punto 2.

4. Intentar vestirte de malota e parecer teletubie con colar de pinchos.

5.Abrir a porta da rua ante unha visita inesperada as 5 da tarde en camisón de ovellas e bata.

6.Meterse alegremente nun coche que non é o teu (os Ford Fiesta vellos abren con calqueira chave de coche)

7.Ver nuha peli unha idea que xa sete ocurrira a ti primeiro.

8.Ir correndo polo patio da escola, oir por riba da tua cabeza un estraño tintineo e darte de conta de que te acabas de parar debaixo dunha canasta de baloncesto. Paseime unha tarde sangrando polo nariz.

Aquí vai un xogo para descargar os instintos suicidas que poida aparecer ao recordar os vosos penosos momentos "Five minutes to kill (yourself)"

Shikamaru

2007-09-26T02:57:00.000-07:00

Este post vai para o meu personaxe de "Naruto" preferido no mundo.
Por que Shikamaru? Porque non é un ninja convencional con supertécnicas e moita forza física, só é listo :)
Tamén me sinto identificado como gato porque Shikamaru é un vago, non é que prefira evitar a loita por covardía, é que lle da preguiza, pero superado ese punto é un xenio da estratexia. (dinlle a volta as páxinas para que os menos frikis nin teñas problemas por ler de dereita a esquerda, lede normal)

De volta de vacacións.

2007-09-13T02:43:00.001-07:00

De volta de vacacións e xa que a Raiña mo pon tan ben eu tamén vou falar do TEMA, pero dende outro punto de vista, se mirades o post anterior veredes que describo con maís ou menos detalle aos meus amigos máis amigos no mundo, pois este é un post de felicitación para Almendruka e o Osiño que acaban de iniciar unha intensa relación sentimental que todos nos viamos vir pero da que ninguén se atrevía a especular.
Deséxolles moito tempo de felices arrumacos, biquiños, agarimos por debaixo da mesa e outros menerteres propios da idade e da situación.

Esta vai por vos: You belong to me

(Por certo, se alguen ten algun truco para soportar todo ese empalague con dignidade quedaríalle moi agradecida.)

Vacacións de verán

2007-06-29T08:35:00.000-07:00

Antes de afastarme durante un par de meses da civilización gustaríame adicar este post á xente que me mantivo á marxe do mundo blog estas últimas semanas, os colegas:

María (para min xa, a rapaza do cabelo azul [metaforicamente]) nove anos nos separan dende aquel dia de nadal que nos sentamos xuntas no teatro.

Amanda (almendruka). Ainda que só fai algo máis de dous meses que nos coñecemos levámonos realmente ben, se vos apetece chusmar na interesanntisima vida desta rapaza...(aquí)

Martín, haberá ano e medio que nos coñecemos, pero acadou o status de colega rapidísimo.
Aficionado aos mangas, á praia e aos malabares (é impresionante o que se pode facer con cinco mazas)

Por último, e non por iso menos importante, Jorge. Dez anos de boa compaña a cambio de medio bocadillo (hehe). O meu vello amigo saxofonista, grande e tenro (vaise enfadar pola foto pero dame igual)

Vou deixar uns agasallos para os outros colegas do blog :)

Para a Raiña. "retrato"

Para Arapaza do arco. "unha compañeira"

Para O pastor. "esta debeu fuxir"

Para Mario. "un bo barco para ese porto"

Para todos "un soriso de gato"

Danger Girl

2007-06-24T13:43:00.000-07:00

Danger Girl
Acaba con todos os alieníxenas lanzándolles unha bola, un yoyó, un boomerang, etc. Depende da arma que merques

Alguén ten ganas de xogar???

Eu son Shinichi Kudo

2007-05-25T03:51:00.002-07:00

Non é só pola intriga, nin polo humor, nin pola doblaxe da TVG; o que pasa é que eu son Shinichi.
É frecuente atopar adultos que pretenden comportarse coma nenos (e non lles sae nada ben). Eu non pretendo comportarme coma un neno, pretendo que polo menos unha parte de min non dixe de selo.
Dende os quince anos son un gato adulto (de feito a palabra "adolescente" prodúceme un exceso de transpiración e calafríos) e cando digo adulto digo consciente do que pasa ao meu redor, ainda así continuan a tratarme coma un neno. Non pola idade, se non porque renego da definición tradicional de adulto, e eles non poden admitir que a miña definición e moito mellor.

Os fins de semana érgome cedo e poño os debuxos e vexo as series para cativos (Jake Long, Kim Posible, Naruto, Malcom in the middle, Codigo Lyoko, Detective Conan...) mentras desaparecen do forno as sobras de pizza da noite anterior. Cando remato fago a cama e recollo a habitación coa música a todo volume e fago o parvo diante do espello. Túmbome na cama. Durante aproximadamente media hora, dedícome a inventar mundos paralelos (no último son un androide orgánico ao que pretenden destruir por un erro de programación que lle permitiu namorarse dunha fadiña verde [seguide a chamarme friki]). Pola tarde cine cos colegas (a última "Alien"), gominolas, patacas fritas, chocolate e repertir unha e outra vez aquela frase: "acordaste naquel capitulo dos Simpons (sustituible por Padre de Familia) cando..." Pola noite messenger e logo a durmir.

Serei todo o adulto tradicional que queirades seis días á semana, pero os sábados son meus.
Este sábado son Shinichi.

Por certo, para o que queira recordar tempos mellores aquí tedes a revista do meu insti.

Test

2007-05-09T13:23:00.000-07:00

Apeteceme facer o test a min tamén. Viva a opción copiar do botón dereito do rato.
1. O principal rasgo do meu carácter?
Indiferenza relativa. (Teño un post de iso) Tamén unha leve tendencia ao egocentrismo, por se non vos decatarades aínda.

2. A calidade que prefiro nun home/nunha muller (o que fai que alguén me caia simpático)?
O humor intelixente, polo menos un pouco, e que se note que noche vai a apuñalar polas costas.

3. A calidade que desexo nunha muller/nun home (o que fai que me sinta atraída cara alguén)?
A sinceridade ponme moito. (que ula ben conta como calidade)

4. O que máis aprecio nos meus amigos?
Que sexan capaces de ser amigos meus.

5. O meu principal defecto?
Para a maior parte da xente as cousas aféctanme demasiado pouco, pero dame igual.

6. A miña ocupación preferida?
Pintar, ler, escoitar música, bailar (moi deficientemente), ir ao cine. Todo o que poida cos colegas.

7. O meu soño de dicha?
Ter un traballo gratificante, xa teño fichada unha casa que mola mooiitoo (é unha casa de campo no medio da cidade) Para cando teña cartos. ufff!

8. Cal sería a miña maior desgraza?
Perder a alguen que quero.

9. Que quixera ser?
Eu.

10. Onde desexaría vivir?
Non sei, pero se me sacan de preto do océano (en concreo do atlántico) morro.

11. A cor que prefiro?
Non sei... teño dúbidas... Mirade o nome do blog.

12. A flor que prefiro?
Esas flores malvas pequeniñas que saen á veira dos camiños.

13. O paxaro que prefiro?
Os corvos. Por intelixentes e porque forman un trio único xunto cos gatos e as meigas.

14. Os meus autores preferidos en prosa?
Poe, Tolkien, teño unha memoria pésima e xamais recordo o nome dos autores dos libros que me gustan.

15. Os meus poetas preferidos?
A verdade, non leo demasiada poesía, pero podovos dicir se ninguha dubida que Lorca non o é (e que acabo de facer un examen del e o teño un pouco atravesado)

16. Os meus heroes de ficción?
Constantine, Shikamaru (o rapaz das sombras), Inuyasha, (House conta como heroe?) e un longo etc.

17. As miñas heroínas de ficción?
Evey (de "V de vendetta"), a prota de Kill Bill, (vai todo nesa liña)

18. Os meus compositores preferidos?
Beethoven supoño pero... pásame igual que cos autores dos libros.

19. Os meus pintores predilectos?
Clyde Caldwell, Larry Elmore (porque os ilustradores tamén viven diso), etc.

20. Os meus heroes da vida real?
Á boa xente á que non coñezo.

21. As miñas heroínas históricas?
Domino Harvey.

22. Os meus nomes favoritos?
Vitor, Xana.

23. Que detesto máis que nada?
A xente que fala berrando e a que non quere darse conta de que ir por diante non significa ir faltándose cos demáis.

24. Que caracteres históricos desprezo máis?
Os que fixeron que a xente no reaccionara da forma lóxica. Relixións.

25. Que feito militar admiro máis?
Os que acabaron co poder dos militares.

26. Que reforma admiro máis?
Calquera que faga que a xente se interese polo mundo que a rodea.

27. Que dons naturais quixeras ter?
Poder respirar debaixo da auga.

28. Como me gustaría morrer?
Sen sufrir moito, e sen causar dor. Ah! E quero unha incineración divertida.

29. Estado presente do meu espírito?
Feito po. Levo 5 exames esta semana e ainda me faltan catro. Vaime estoupar o cerebro.

30. Feitos que me inspiran máis indulxencia?
Os que se fan sen querer ou creendo realmente que se está facendo ben.

31. O meu lema?
Mais vale actuar e arrepentirse que non faleco e arrepentirse.

Creación

2007-04-28T03:25:00.000-07:00

Encantaríame escribir un relato coma algún dos os vosos, pero a miña mente é demasiado caótica como para deterse máis de trinta segundos na maesma idea. Pode que o faga máis adiante pero de momento... Outro tipo de creación!

Evil Lollipop

2007-04-18T11:11:00.000-07:00

Acabo de descobrir o Windows movie maker!!!!!!

Agora xa podedes berrar "FRIKIIII!!!!"

Post post-vacacións-de-semana-santa.

2007-04-15T07:08:00.000-07:00

É cruel! é sinxelamente cruel! as vacación de semana santa é o máis cruel do universo. Suficientemente longas para esquecer todo o que aprendichaes nos outros dous trimestres, pero non tanto como para desconectar de todo.
Figurádevos. 10 días e, ninha man, un libro non moi longo (700 páxinas de nada) pero aburido como el só que ainda por riba é opcional e un traballo de química, e na outra, a posibilidade de, practcamente, irse a vivir ao cine cos colegas. [por certo, se alguén ten o e-mail do director finaceiro de Cinebox que mo pase, teño que dicirlle un par de cousiñas sobre o de que cada semana as entradas custen 10 céntimos máis] Resultado: á merda o libro! (teño cousas máis entretidas que ler que non incluen torturas). O traballo? Tarde e mal, pero feito. O cine? quedei se un can pero paseino de fábula.
Conclusión: Ou se deciden e poñen unhas vacacións de verdade ou non as poñen.
E en cando aos directivos de Cinebox voulles mandar ao meu colega. --->

Amaño

2007-04-06T02:32:00.000-07:00

Comentade aquí o post anterior. (problemas de ser un gato negado para a infonmática, incluso para a informática para parvos)

Mmmmúsica! (con retraso por problemas informáticos)

2007-04-04T06:08:00.000-07:00

Os temas luxuriosos como tal non existen, eu creo que hai certas cancións que nos recordan algún momento especial.(Your song) Ou as que poden soar unha e outra vez sen interromper. (My chemical romance)

Pero unha canción que simboliza para min unha gran noite é esta de Billy Talent, desagradable cando volo contan divertido cando o vives.

Indiferenza relativa (por clamor popular)

2007-03-24T15:22:00.000-07:00

O que se me ocorre ao pensar nesta indiferenza é uhna regresión, unha regresión á infancia cando o neno comeza a andar e a explorar por si mesmo, cando vemos que sabe facer cousas que ninguen lle ensinou ou que el mesmo aprende por pura imitación, unha regresión á aquela afastada felicidade dos animais. Acadar a semellanza natural dos humanos co resto dos animais (ainda que alguns humanos xa parecen animais e outros sonno de feito, mentres que outros estan tan lonxe dos animais que nin sequera son humanos)
Mais ou menos todos chegamos a sentirnos identificados cun animal e, non sei se é evidente, pero eu sintome profundamente identificado cos felinos en xeral, co gato en particular.
Non é tanto polos tópicos que se lle aplican tradicionalmente (que tamén, o feito de que sexa o tipico animal das meigas animame moito) como por o que representa para min.
As palabras "indiferenza relativa" definennos a ambos (ao gato e máis a min). O gato é independente e vaidoso, da igual que queiras poñerlle un nome, porque só responerá a el se lle peta nese momento, non importa que o peches na casa porque intentará saltar algun muro e fuxir para voltar puntual á hora da cea.

Esta idiferenza (felina) chega a definir a miña filosofía de vida. Sen dubida eu falo so de certos gatos, non dos gatos que chean de pelos o sofá porque son auténticas bolas de pelo e cando lles berras foxen e agóchanse no seu coxín co seu ratón de goma, non. Eu falo dos gatos que te chean o sofá de pelos, rabúñancho todo e cando lles berras mantéñenche a mirada. Esa é a verdadeira indiferenza, porque realmente un sofá un pouco rabuñado non é suficientemente importante como para preocuparse ou desgustarse.

Se algunha vez vos cruzades pola rua con algunha persoa que vos mira aos ollos fixamente ata que a rebasades acabades de cruzarvos cun gato violeta.

Reposicións e polígrafos.

2007-03-04T06:44:00.000-08:00

Por algunha razón ultimamente a ninguén se lle ocorren ideas para series, nin sequera series ñoñas e previsibles como as que houbo sempre. Parece que nun afan de reducir o presuposto da tele para as mulleres dos poidan mercar outro chalet ou algo así, en vez de reducirlle o salario a Ana Rosa Quintana (co que as devanditas señoras poderían mercar un bloque de pisos) decidiron despedir a todos os guionistas. Consecuencias:

Reposicións: "El coche fantástico", "Magnum", "Colombo"...(A menos mala, sempre mola ver de novo esas series que cando eramos nenos parecian supersofisticadas e agora vemos os cachos de cinta aislante que pegaban os botons do coche fantastico)
Polígrafos: (AAAAAAAAAA!) En antena tres todas a tardes, as noites dos venres e os sábados, en tele cinco outro tanto. Xa no lles queda ninguen a quen amarrar ao trebello, o próximo, o cadaver de algúen (e ainda lles vai dar que minte)
Decimo octava temporada de "Mira quien baila" (os do polígrafo e estos teñen un tunel que vai dun plató a outro e xa non sacan de aí aos famosetes d medio pelo)
Espeluznante aumento de morte neuronal. (no fai falla explicar nada non?)

Conclusión: a partir das tres e media apagade a tele (e eu que vos tamén a desenchufaba e cortaba a corrente no vaia ser o demo)

P.D. (aos que leron o post anterior e lles mola o anime cambiaron Naruto da hora, dano ás 10:45)

Naruto Uzumaki vai ser o próximo mestre Hokage!! (eso si, sen unha pinga de sangue)

2007-02-10T14:14:00.000-08:00

Para os amantes do anime a miña humilde recomendación: Naruto.

Para entender esta serie hai que ter sido neno, se todos fuchedes nenos ( e o lembrades, porque hai xente que cando chega aos 18 perde a memoria) comprenderedes a desubicación do protagonista.

Naruto Uzumaki é un rapaz hiperactivo e berrón que o unico que desexa é sentirse máis ou menos integrado.

Nun mundo que xa nos desubica desde o principio (hai cabinas de teléfono,fideos instantáneos, paquetes de patacas fritas e latas de pintura, pero non medios de transporte, ordenadores ou algún outro tipo de maquinaria) nun lugar inexistente e sen unha época definida, varios rapaces soñan con ser ninjas. Teñen poderes especiais, aprenden a facer unha especie de maxia coa sua propia enerxía vital e a pelexar con diferentes armas. Entretennos a incompetencia do protagonista conpensada cunha increible forza de vontade, e en cada capitulo descobrimos personaxes e técnicas novas.

Esta serie dana as 9:45 en "Cuatro" entre o primeiro capítulo do día de "Rebelde Way" e "Dragon ball", entre unha serie que directamente queima as neuronas dos nenos e outra hiperviolenta (con toda a miña adoración a "Dragon Ball"). Naruto ten un debuxo impresionante e unha trama traballada, pero existe unha diferenza coas demais. De cando en vez, cando un adulto rancio cree que algunha imaxe é demasiado forte para o inocente neno de catro anos ao que poñen a ver a tele para que non moleste, discretamente, difuminan a pantalla en blanco e fan que algén berre moi forte para que se note que está pasando algo malo. Se a censura é incoherente de por si esta éo aínda máis, porque cando alguén morre coidanse de que o faga sen sangrar nin un pouquiño, pero non pasa nada cando unha serpe xigante e terrible devora ao protagonista e este ten que reventala dende dentro para fuxir.

Aínda así é unha boa serie, aos que teñades ADSL un consello: chupade subtítulos e vedea en youtube, vale a pena.

Apatía post vacacional.

2007-01-27T07:02:00.000-08:00

Xa estamos nela. Hai un mes que remataron as vacacións de Nadal e aínda estou co regusto a turrón de chocoltate e coa típica apatía que se estende polos compañeiros e os preofesores igual que a gripe alá polo outono.

A preimeira semana post vacacional e a "semana do mestre cabreado". Dicir "primeira hora do primeiro luns despois duhas vacacións tan longas coma as de Nadal" e o mesmo que dicir "bronca colectiva" ainda que sexamos unha clase de 12 persoas superdotadas e máis pelotas que o axudante do señor Burns, ese dia non nos libra da bronca ninguén. De feito ti estás tan feito puré coma eles, só que se ti lles berras xa podes dar por feito que cando teñas 30 anos vas seguir esn segundo.

Esa semana non se toca un libro, nin ti nin o profesorado... ninguén.

A segunda semana alguén se da de conta de que, misteriosamente, levamos en todas as materias unha semana de retraso. Pois nada, a correr.

A terceira semana temos os primeiros exames, recuperacións, traballos etc.
*

Cuata semana. Caos.

Exames parciais das duas semanas nas que fixemos algo. Os oito na mesma semana.

O mundo debe de rematar en febreiro...

*Pois aquí estou eu! no asterisco! flipando porque o xoves nos dixeron que o luns tiñamos un exame.

Se alguha vez tardo moito tempo en actualizar o sitio este e porque me atopo noutro asterisco da miña vida académica.

Sorte coa dos que a teñades.

Poesía oriental.

2007-01-04T15:04:00.000-08:00

Vivimos separados facendo cousas distintas
pero o noso destino é o mesmo.

Sol no ocaso
nubes rebeldes
lua tardia, crepúsculo no ceo
Non é acaso a miña imaxe?

Coas mans sobre o chan nunca
reverencia recita unha poesía:
A ra.

Quixera coñecer os seus soños entre as flores!
Pero as bolboretas non teñen voz!

A barca vaise
a gaivota regresa ao mar
as ondas rompen sobre a costa
o sol ponse

Un neno detense a mirar as flores
coa boca aberta, un pequeño Buda.

Só coa forza
non poderedes abrir
nin sequera a pequena xema
dos froitos silvestres

Ser emperador dunha illa deserta.
Que felicidade!

As miñas ideas confúndense e pérdense
lentamente, pouco a pouco
coas nubes do infinito

Para admirar as cerdeiras en flor
guiado por la nai acude o pequeno cego.

PROBAS DE QUE A RAZA HUMANA DIRIXESE INEXORABLEMENTE CARA A ESTUPIDEZ

2007-01-01T12:36:00.000-08:00

Aí van algunhas instruccións auténticas que aparecen nas etiquetas de diversos productos de consumo:

Na caixa de xabón Dove,
INDICACIÓNS: UTILIZAR COMO XABÓN NORMAL.
(Como se usan os xabóns... NON normales...?)
Algunas comidas conxeladas Findus:
SUXERENCIA PARA SERVIR: DESCONXELAR PRIMEIRO.
(Pero só é una suxerencia...)
No postre Tiramisú marca Savory (impreso en na parte de abaixo da caixa):
NON DAR A VOLTA AO ENVASE.
(Ups, demasiado tarde!.)
Nun paquete dunha plancha Rowenta:
NON PLANCHAR A ROUPA SOBRE O CORPO.
(Sin comentarios)
Nun xarabe contra a tos para nenos:
NON CONDUZA AUTOMÓBILES NIN MANEXE MAQUINARIA PESADA DESPOIS DE USAR ESTE MEDICAMENTO.
( Evitaríanse un montón de accidentes laborais se arredaramos a estes
peligrosos energúmenos...)
Nun coitelo de cocina coreano:
IMPORTANTE: MANTER FORA DO ALCANCE DE NENOS E
MASCOTAS.
(Pero qué mascotas teñen os coreanos!)
Nunha tira de luces de Nadal fabricadas en China:
SÓ PARA USAR NO INTERIOR OU NO EXTERIOR
(Ollo, única e exclusivamente...)
Nun paquete de froitos secos de American Airlines:
INSTRUCCIÓNS: ABRIR O PAQUETE, COMER OS FROITOS SECOS.
(Uff, grazas!)
Nuna serra eléctrica sueca:
NON INTENTE DETER A SERRA COAS MANS O AS PERNAS.
(Non se me ocorrería facelo!!!)
Na caixa dun televisor Wauta TV340:
ANTES DE MIRAR UN PROGRAMA ACENDA O TELEVISOR.
(Error...........primeiro debe enchufarse)
No manual dun teclado RAZOR Keyboard XP:
SE O SEU TECLADO NON FUNCIONA, ESCRÍBANOS UN E-MAIL A: tec@razor.com
(Como merda ESCRIBO un email se non funciona o teclado!!!)

Bad Santa

2006-12-25T08:52:00.000-08:00

ah, o nadal, por fin nadal é tan bonito... coas luces, as panxoliñas, os nenos berrando "quero isoooo", as colas interminables, os atascos de tráfico, os bebes chorando en canto os pais os sentan no colo dun home gordo cunha barba que pica e lles sacan fotos emocionados, as botelles de champaña que cando as miraches en novembro custaban 2,50 euros e agora costan 6, ti dicindo "se merco agora o turrón cando chegue noiteboa xa o comin todo, xa o mercarei" e cando chegas ao supermercado so queda do "suchard"... esas cousas do nadal que chegan directamente ao corazón e ao peto.
E quen dixo que o Papá Noel ese non existe? Claro que existe, pero só sabemos a versión que os protectores pais contenlles aos seus fillos. Papá Noel existe, só que realmete non se chama así, chamase "señor executivo da megacadea de grandes almacéns",e sí, traelle regalos aos nenos bós, e aos malos tamén, polo módico prezo de 40 euros a boneca e 80 o coche teledirixido, e é un señor gordo e calvo que, en vez de vivir no Polo Norte, reside na súa mansión de Miami o Benidorm. En fin, as historias sobre o tal Papá Noel ao final non ian tan desencamiñadas.
Bó Nadal compradores compulsivos, a ver se entre todos podemos mercarlle a "Santa Claus" outro ferrari máis.

Maxia

2006-11-17T12:32:00.000-08:00

Maxia. É algo sinxelo, a arte de enganar os sentidos, de desviar a atención e confundir a percepción.
Os ollos ven, pero a mente non é quen de compoñer esas imaxes, imaxes imposibles irreais. Esa é a maxia dos effectos ópticos.

A maxia é facer que a auga contradiga as leis da física. Que a lei da gravidade perda o seu significado e so sexa un cúmulo de letras. G·m·M/r2.

A xeometría desaparece
As estructuras son imposibles, os laterais convértense en frontes,
As paredes desaparecen e os ángulos fanse imposibles.

Os sentidos confúndense e as cousas cambian o seu significado segundo a posición ou dende onde se miren. A pregunta “que é iso?” tranfórmase nun xeroglífico ao que non podemos atopar unha desposta clara.

A maxia existe e é tan maravillosa como a maxia dos contos de fadas.

Finalmente propóñovos un último xogo. Collede unha regra e dicíd

eme quen é o mais alto.